به خون بازخواست مىكنى ؟ ! وبه خدا سوگند از اشدّ مردمان بودى از روى قهر وغضب واعتراض بر وى ، وأو را به هيچ نام نمىخواندى مگر نعثل ، ومىگفتى : لعن الله نعثلا . . [ وقتل الله نعثلا ] . . . ( 1 ) . وروايتي آنكه : چون ‹ 252 › أم سلمة مقدمات مذكوره از عايشه شنيد ، از روى تعجب واستبعاد آواز بلند برداشت ، چنانكه آواز أو به هر كه در آن سرا بود رسيد وگفت : تو طلب خون عثمان مىكنى ؟ ! ديروز بود كه أو را سبّ وشتم مىكردى وبه كفر منسوب مىساختى ; وامروز أمير المؤمنين وخليفه مقتول ( 2 ) مىگويى ؟ ! وخود را در قضية أو به صورت أهل تعزيت ومصيبت مىنمايى ، وموافقت مىكنى با جماعتى كه بر علي بن أبي طالب [ ( عليه السلام ) ] خروج مىكنند ، چه مناسبت با تو دارد طلب خود عثمان ، وحال آنكه وى مردى است از بنى عبد مناف ، وتو ضعيفه از بنوتيم بن مرّه ! ( 3 ) ويحك اى عايشه متفق مىشوى با طائفه [ اى ] كه در مقام خروجند با علي بن أبي طالب [ ( عليه السلام ) ] كه ميان أو وحضرت رسالت ( صلى الله عليه وآله ) سلسله اخوت [ و ] مصاهرت مستحكم وپسر عمّ رسول وزوج بتول ومرتبه خلافت ورسالت ودراست در ميان أهل روزگار أو را مسلم است ، وحال آنكه جمهور مهاجر وأنصار وحضّار أصحاب مدينه با أو بيعت نموده‌اند ، وبه خلافت وحكومت عامه أهل اسلام أو را قبول فرموده‌اند .

--> 1 . زيادة از مصدر ، در [ الف ] به اندازه چند كلمه سفيد است . 2 . در مصدر : ( مظلوم ) . 3 . در [ الف ] اشتباهاً : ( مروه ) آمده است .